پرسيدند حضرت مولا - عليه السلام - فرمود : « طريقٌ مظلمٌ فَلاتَسْلُكُوهُ ، وَبَحْرٌ فَلاتَلِجُوهُ ، وَسِرٌ اللَّه فَلايَتَكَلَفُوهُ » . « 1 » « راهى است تاريك در آن نرويد و دريايى است ژرف ، در آن داخل نشويد ، و پنهان داشتهء خدا است خود را در ( آشكار نمودن ) آن به رنج نيندازيد » . فقط مىگوييم كه مفهوم اجمالى اين دعا را درك مىكنيم و مىفهميم كه بسيار بلند و سازنده است و بايد انسان به نتيجه آن كه دوست نداشتن تأخير آنچه تعجيل شده و تعجيل آنچه تأخير شده است برسد . بديهى است وقتى انسان خدا را برگزيننده و حاكم قضايى او كه بر او دارد مىشود بداند و تقديرات را نيز از سوى او - كه تقدير امور همه كاينات است - بشناسد و خير و بركت در قضا و قدر را از او بخواهد ، امور را به او وامىگذارد و هر حادثه‌اى را در هر وقتى واقع شود بموقع و به وقت آن مىبيند و گله‌اى از تقديم و تأخير آن نخواهد داشت . با اينكه قبل از وقوع حادثه هرگونه بخواهد دعا مىكند و دعايش بر حسب حكمت ، مستجاب مىشود اما بعد از وقوع ، در منزل رضا مستقر گرديده حرفى و گله‌اى نخواهد داشت .

--> ( 1 ) - نهج البلاغه فيض ، حكمت 279 ص 1225 .